Wystawy

Meteoryty żelazne są fragmentami skał złożonych głównie z kamacytu i taenitu krystalizujących bardzo powoli we wnętrzach planetoid. Zawierają domieszki takich minerałów jak troilit, schreiberyst, grafit, czasem cohenit, pirokseny i oliwiny. Ze względu na strukturę krystaliczną podzielono je na heksaedryty, oktaedryty i ataksyty. W 1967 roku John T. Wasson i Jerome Kimberlin opublikowali system klasyfikowania meteorytów żelaznych, oparty na zawartości czterech pierwiastków: galu, germanu, irydu i niklu. Na tej podstawie wyodrębniono cztery grupy oznaczone rzymskimi cyframi, a w nich podgrupy oznaczone literami. Ten system klasyfikacji pozwala na wyciąganie wniosków na temat ciał macierzystych meteorytów żelaznych, ale słabo pokrywa się z tradycyjnym systemem klasyfikacji opartym na strukturze. W praktyce więc podaje się dla meteorytów żelaznych zarówno klasyfikację opartą na strukturze, jak i chemiczną. Głównymi składnikami meteorytów żelaznych jest kamacyt i taenit, a z pobocznych i akcesorycznych – schreiberyst, troilit, cohenit i grafit.