W najbliższy piątek 6 marca 2026 roku o godz. 18:00 w Galerii Podlaskiego Instytutu Kultury przy ul. Jana Kilińskiego 8 odbędzie się wernisaż prac dr hab. szt. Doroty Świdzińskiej z Wydziału Nauk o Edukacji UwB pt. W ciszy”. Wstęp wolny.

Ekspozycja „W ciszy” składa się z siedmiu obrazów wykonanych na płótnie (np. Twarz, Wanna, Plecy, Matka) i jeden - ponad 6 minutowy film pt. Looking for Marilyn. Wystawę będzie można oglądać do 29 marca br.

- Głównym obszarem mojej działalności artystycznej jest schyłek życia kobiety, czas jej biologicznego i emocjonalnego wygasania, przygotowywania się do odchodzenia. Kobiety sędziwe zajmują w  mojej twórczości miejsce szczególne. W moim projekcie wątki autobiograficzne przenikają się z refleksją o kondycji człowieka w późnej fazie życia. W swojej pracy wypowiadam się za pomocą autorskich realizacji multimedialnych, malarstwa oraz performance. Analizuję wątki zmienności ciała w czasie. W centrum moich obserwacji znajdują się powolne transformacje i ślady, jakie pozostawia doświadczenie życia na ciele człowieka – opisuje swoje prace  dr hab. Dorota Świdzińska.

Artystka formułuje uniwersalne pytania o sens przemijania, godność starzenia się i miejsce osób starszych we współczesnym społeczeństwie.

- Moje prace nie tyle dokumentują fizyczne oznaki starzenia, ile ukazują je jako nośniki znaczeń - czasu, pamięci, doświadczenia,  tożsamości i trwania. W celu ukazywania bolesnych problemów społecznych odsłaniam intymne zakamarki własnego życiorysu – dodaje.

„Starość przedstawiona w pracach, to nie tylko biologiczna konieczność, ale to także czas głębokiej refleksji nad życiem, mądrością, a także nad stratą i przemijaniem, to konfrontacja ze słabością i niedoskonałością. To, jak postrzegamy ciało, jego fizyczność i kruchość w obliczu nieuniknionego przemijania znalazło odzwierciedlenie we wcześniejszych pracach Doroty Świdzińskiej. Nasze własne postrzeganie świata i naszego miejsca w nim decyduje o tym, jak doświadczamy końca, który może być tylko pewnym etapem, zmianą, następującą niezależnie od naszych oczekiwań. Chcę zwrócić uwagę na kierunek refleksji jaką proponuje artystka od pierwszej, autorskiej wystawy, w swoich kolejnych pracach. Z uznaniem odnotowuję, że podjęty temat wymaga nie tylko znacznego wyczucia teoretycznego i estetycznego, ale również odwagi wobec sfery z jaką się styka, jak również z przeżytymi przez nią doświadczeniami. Jest to bowiem sfera niezwykle intymna i często wypierana ze zbiorowej świadomości.” -  prof. dr hab. Magdalena Gryska.